Volgens Trouw was ik niet bereikbaar voor commentaar, maar niemand van die krant heeft mij proberen te bereiken. Vandaar deze brief, ook aan redactrice Annette Strikwerda van Katja en Sophie.
Fijn, Annette Strikwerda, de berichtgeving over jullie talkshow en mijn rol daarin. Zal ik de ongeopende fles peren-vodka, die ik als dankgeschenk van jullie kreeg, maar terugsturen?
Ik hoef mij niet te verdedigen, maar vraag aan de drie meisjes van de uitgeverij, die mij naar de studio vergezelden, in wat voor toestand ze mij thuis aantroffen (Elaine Oey, hoofd van de pr-afdeling, kent mij al jaren en heeft mij in verschillende toestanden gezien) en of ik tussen 19:00 uur, toen zij arriveerden, en het einde van de opnames, 22:00 uur, ook maar één druppel alcohol tot mij had genomen.
Wie mijn woorden wartaal noemt, dat is prima, maar mij betichten van een toestand waarin ik niet verkeerde - dat is kolder of misschien zelfs laster. Dat ik soms stotter en soms naar woorden zoek, tja, daar kan ik niks aan doen. Niet elke schrijver is een nachtegaal.
En had jij mij bij de schmink niet gezegd dat de eerste vraag aan mij precies dezelfde zou zijn die ook aan Herman Pleij zou worden gesteld? Je had mij dus ook nog fout voorgelicht. Waarom mij dan overrompelen met de onbeschofte vraag of ik nuchter ben? Is dat wat jullie 'onder pittige en brutale vragen' verstaan? Jammer dat ik geen blaastest hoefde af te nemen, want – werkelijk waar – ik had het met alle graagte gedaan. Wat misschien als ‘verward’ overkwam, was echter dat ik door de ‘spontane’ vraag nogal overstuur was geraakt.
De bewuste vrijdag ben ik, na ‘s middags drie biertjes met Hans Teeuwen te hebben gedronken, om 14:15 (check het bij hem, want iemand van jullie redactie had ons gespot en het meteen doorgegeven aan Katja) naar huis gegaan en heb geslapen, dit alles op advies van mijn arts die mij hielp mij voor te bereiden voor een optreden, waar ik tot drie keer toe onderuit heb proberen te komen. Ik was daar enkel als wederdienst voor Katja, vanwege onze eerdere samenwerking aan de cd met Arabische poëzie.
Natuurlijk: ik ben twee keer straalbezopen op tv geweest, waarna ik mijzelf beloofde niet meer op de tv te verschijnen en ik heb dan ook twee jaar lang alle verzoeken voor tv-optredens niet ingewilligd; dus een beschuldiging van alcoholisme deert mij niet, dat zou hypocriet zijn. Maar met leugens en onwaardig gedrag kan ik niks.
Hafid Bouazza (1970) prikkelt de zinnen en verruimt de geest met zijn woorden. Onderga zijn boeken.
Hafid, good for you! Ik hoop dat je ons op de hoogte houdt van eventuele reacties en ongetwijfeld lachwekkende verklaringen. Feit blijft dat de dames met name zichzelf ontmaskerd hebben. Gebakken lucht, niet meer en niet minder.
Overigens, ook al was je in het programma een van degenen die iets zinnigs te berde wist te brengen - ik vond die meiden toch prettiger om naar te kijken.
Bovendien, 's middags met Hans Teeuwen aan het bier, dutje doen, 's avonds op TV als een soort Paris die een appel mag uitdelen? Achteraf nog een relletje in twee kranten en "op het Internet"?
Straalbezopen dat een gast van een babbelprogramma achteraf moet bewijzen niet in de lorum geweest te zijn, terwijl de gastdames niet hoeven te bewijzen dat ze niet aan de coke gesnuffeld hadden voor ze aan het programma begonnen. Gezien de drukke gebaartjes, de bijkans ongecontroleerde motoriek en gehaaste woordenstroom, zou een drugstest vooraf bij de dames in ieder geval bij de kijker grond van argwaan kunnen wegnemen. Misschien een te overwegen advies?
Mwah, ik geloof al jaren dat de gemiddelde presentator niet legaal aan het gemotoriseerde verkeer zou kunnen deelnemen en hoor ook al jaren geruchten dienaangaande. Als ik zeg "klapwiekend van de whiskey" in een mediaquiz, dan drukken jullie allemaal om het snelst om "Marcel van Dam" te mogen roepen en over grijze eminentie Aad van den Heuvel hoorde ik ook al eens dat er toch echt wodka zat in dat waterglas op de presentatiedesk, dus wat is er nog meer voor nieuws?
Hafid heeft toch maar even aan alle TV kijkers verteld dat men aan het eind van elk al dan niet succesvol geluksstreven dus gewoon doodgaat.
Voor die tijd takelen de meesten van ons ook aardig af, zo zou ik d'r aan toe willen voegen...
Ik begrijp die mensen nooit zo goed, die voor anderen menen te mogen bepalen wanneer ze wel en niets te klagen hebben. Hafid klaagt, dus het lijkt mij dat hij iets te klagen heeft. Dat jij het niet zo erg zou vinden om te worden belasterd, wil toch niet zeggen dat we allemaal maar blijmoedig de vuige roddels moeten ondergaan, die over ons worden verteld?
Maar ja, als je ook zo tegen het leven aankijkt:
ook al was je in het programma een van degenen die iets zinnigs te berde wist te brengen - ik vond die meiden toch prettiger om naar te kijken.
Uit eigen beweging was ik het prgramma zeker niet gaan kijken, maar nieuwsgierig geworden na de berichtgeving op deze site heb ik het toch gedaan. Wat een afgang ! Drie domme dozen, die hun mateloos intelligenter gast uitvoerig aan het woord hadden moeten laten, mij als niet-zo-hoog opgeleide maar nieuwsgierige kijker de kans gunnend om mijn kennis te vergroten .. In plaats daarvan werd er ronduit onbeschoft afgekapt bij een interessante wening in het gesprek. Zowiezo een gore streek om iemand al bij aanvang in verwarring te brengen door een onder de gordel opmerking ..
op 15 04 2008 schreef Conan:
Hafid,
Voor wat het waard is, maar je was voor mij de enige persoon die het de moeite waard maakte het geluid aan te houden bij dit 'praat'programma. Jammer dat het, met name de blonde meisjes, kennelijk toch te zwaar viel je uit te laten praten. Maar goed als je je leven uit een zelfhulpboekje moet halen, is het natuurlijk niet bepaald prettig als iemand haarfijn de onnozelheid van dergelijke pulp openbaart.
op 15 04 2008 schreef Kariem:
Hafid, ik wilde je verblijden met het nummer "Detni Essekraa" van Cheb Khalid, maar kon het nergens op YouTube vinden. Helaas. Gebbetje natuurlijk, u know.
Wat ik er mee wou zeggen Peter, was dat in dit soort kwesties er een soort 'algemeen voordeel' te behalen valt voor wie - zoals Hafid - leeft van de pen / het theater / de schone kunsten / de neus op de televisie enzovoort. Zoals John Lennon al (doelende op een goede persagent) sprak "Het maakt niet uit wat ze over je (laten) schrijven, zolang je naam maar goed gespeld is..."
Daarnaast presenteert Hafid zich ZELF in de uitzending als 'iemand met een alcohol probleem'- dat deed ie niet door ons bijvoorbeeld een flauw T-shirtje te tonen met daarop "Ik drink, Ik word dronken, Ik val om: Geen Probleem!", maar door in te gaan op vragen daaromtrent van Sophie, waar hij de blondine ook met een goedgekozen dooddoener het bos in had kunnen sturen.
Ook nu weer (in het stukje hierboven) meldt hij ons over "consumptie overdag".
Wie voor 14:15u drie 'blonde rakkers' naar binnen mikte stelt op z'n minst bloot aan enige verdenking tamelijk vroeg begonnen te zijn, wanneer hij 's avonds nog op de kijkbuis verschijnt. Daarnaast: als ie niet dronken was in bedoeld programma, dan gaf hij toch op z'n minst een goede imitatie van een niet geheel uitgeslapene...die daarnaast ons in DIT stukje ook nog meldt bij eerdere gelegenheid WEL "straalbezopen" op de TV te zijn geweest.
Dat doet wonderen voor je goede naam als sober en matig mens, zou ik zo zeggen.
Je kunt - zoals mijn goede opa destijds al zei - ook al zou je dat wel willen niet tegelijk blazen en het meel in de bek houden.
Dat levert vaak een potsierlijk tafereel op.
Tenslotte nog, wanneer ik de uitspraak "Niks te klagen" doe, dan bedoel ik geenszins dat betrokkene niet zou MOGEN klagen, ik bedoel hooguit dat ik in de inschatting-op-afstand van zijn situatie ZELF niet zou gaan klagen, anders dan om mijn naam in de krant te krijgen en eventueel nog wat meer exemplaren van mijn prachtboek te slijten.
Theo, waar het om gaat is dat Hafid in verschillende media wordt afgeserveerd omdat hij in de uitzending dronken zou zijn geweest, en dat is simpelweg een leugen.
Een leugen is nooit gerechtvaardigd. Ook al had Hafid die ochtend een hele fles peren-wodka achterovergeslagen, hij was in die uitzending niet dronken en hij sloeg geen wartaal uit. En wie naar die uitzending kijkt, kan dat zelf zien en horen.
Zo simpel is het.
op 15 04 2008 schreef Kariem:
Trouwens:
Moslims mogen héél klein beetje alcohol Gepubliceerd: 12 april 2008 10:02 Gewijzigd: 12 april 2008 10:10 Doha, 12 april. Een fatwa waarin de invloedrijke sunnitische geestelijke Yusuf Qaradawi consumptie van (zeer, zeer) licht alcoholische drank toestaat heeft deze week kritische reacties ontlokt in de Golfstaat Qatar, waar de Egyptenaar leeft.
Dus waar hebben we het over als zelfs een islamitische geestelijke de consumptie van alcohol goedkeurt? Stelletje fatsoensrakkers die Nederlanders ook.
Ik kan me vergissen, maar volgens mij staat er een fout in dat NRC-bericht en gaat het om 0,05 procent alcohol, ontstaan door natuurlijke gisting.
Gelukkig ben ik geen moslim en hoef ik me niet door een aftandse baardaap te laten voorschrijven wat ik wel en niet in mijn mond mag steken.
op 15 04 2008 schreef Hafid:
Theo,
Ik begrijp je punt. Maar stel je voor dat Sophie of Katja ooit twee keer naakt op de tv is verschenen en dat ze de derde keer aangekleed op de buis te zien is, laadt ze dan de verdenking op zich toch naakt te zijn (onder de kledij?), omdat dat twee jaar geleden al twee keer is gebeurd?
Over de drie blonde rakkers zal ik maar niet uitweiden, maar een detox-programma is niet van de ene op de andere dag stoppen. Om een delirium tremens te voorkomen.
Bovendien schijnt een van de dames een recidive te hebben in het onder invloed van spiritualiën berijden van een automobiel, waarmee niet meteen gezegd dat ze alvorens het programma begon via een muur de televisiestudio binnenzoefde. Hoewel, d’r coiffure wel opvallend slordig gemodelleerd was. Ach, het zijn ook onzekere tijden.
Ik vind de argumentatie van Theo ergerlijk, omdat het me doet denken aan mensen die een verkrachting goedpraten met de constatering dat het slachtoffer uitdagend gekleed was.
Kijk, daar had je nou een onderwerp gehad om het balletje per kerende post in de uitzending naar Sophie terug te meppen!
(Maar ja, schrijver he - eerst nadenken, dan de geordende gedachte aan het papier toevertrouwen, dan op de previewknop drukken, dan een komma verkeerd zien staan...)
*zucht* ;-)
op 15 04 2008 schreef Cnor:
Wat een crime, die uitzending! Zoveel snerpend gekwetter te moeten doorstaan, om die heerlijke Hafid te kunnen horen. Inderdaad de enige die wat zinnigs te melden had.
Maar was het niet de drank, dan was het wel het zwarte haar geweest, en de wat-is-het-eigenlijk-voor-kleur huid, waaraan Hafid (zoals altijd en overal) herinnerd zou zijn geweest. Toch? Net als Hassnae, net als elke 'Indo', als we Breedveld mogen geloven?
Een heel ander chapiter is het op de televisie verschijnen in een staat van seksuele opwinding. Ook daar zou maar eens paal en perk aan gesteld moeten worden. Zo erger ik me aan de duidelijk door seksuele aberraties in beeld wapperende handjes van Andries Knevel. Vooral bij vrouwelijke gasten met een vooruitstrevende boezem en van wie bekend is dat er stevig aan geloofsovertuiging gedaan wordt. Te bewijzen valt het niet, maar de attitude zegt genoeg om de EO- presentator ervan te verdenken.
op 15 04 2008 schreef Hafid:
Theo,
Ik zal nooit meer nadenken voor ik wat opschrijf - of iets zeg. Heb ik toch iets opgestoken van de show. (Ik zend dit direct zonder preview, op mijn erewoord.)
Maar was het niet de drank, dan was het wel het zwarte haar geweest, en de wat-is-het-eigenlijk-voor-kleur huid, waaraan Hafid (zoals altijd en overal) herinnerd zou zijn geweest. Toch? Net als Hassnae, net als elke 'Indo', als we Breedveld mogen geloven?
Als een tang op een varken, Cnor. Wat is dat toch, met die wrevelige verongelijktheid van de zich bedreigd voelende blanke man? Hoe dan ook, volstrekt irrelevant.
Ik heb niet het gevoel dat ik 'een verkrachting' aan het goedpraten ben.
Daarnaast denk ik dat iedereen die op de buis gezellie aanschuift om mee te babbelen dat toch altijd weer moet doen onder het motto: "Ook al ga ik door de vallei van de schaduwen des doods, ik zal het kwaad niet vrezen want ik ben de gemeenste rotzak van de vallei!"
(i.e. Ik zou een overweging om al dan niet een boek van Hafid aan te schaffen ZEKER NIET laten afhangen van zijn veronderstelde alcoholconsumptie - maar ik ben dan ook een Malcolm Lowry/"Under the Vulcano" fan. En bij drie appetijtelijke mutsen aanschuiven? Onopvallend naar de tieten gluren zou ik zo zeggen, als BNN-kijker zijnde...)
Ik heb niet het gevoel dat ik 'een verkrachting' aan het goedpraten ben.
Nou, in zekere zin is, waar Wilma Nanninga en die BNN-meisjes zich schuldig aan hebben gemaakt, wel degelijk een verkrachting. Hafid is gewoon keihard gegang-raped. Dat hoort gewoon niet. We zijn het toch wel eens dat het onfatsoenlijk is om mensen te belasteren, ook al zouden ze daar meer boeken door verkopen?
Je doet net of Hafid een grote dienst is bewezen door die mutsen.
Vroegah... toen Wilma Nanninga's voorganger die nu in Opera's doet nog het shownieuws bestierde en je nog gewoon Andre van Duin stomvervelend mocht vinden, omdat je niet van 'lach of ik schiet' humor hield, toen was eigenlijk alles wat op die pagina over beschaafde mensen beweerd werd de aandacht niet waard. Goed, men geloofde aldaar dat Mona best wel goede raad kon geven, dat stieren betrouwbaar, maagden schuchter, weegschalen ijdel en vissen nat waren - maar je hoefde dezulken niet serieus te nemen. En als iemand ze wijsmaakte dat een krachtige handoplegging de kanker kon genezen, dan kwamen degenen die zich voor die al te goede raad al te vorstelijk lieten betalen voor de rechter wegens het onbevoegd uitoefenen der geneeskunst.
De straffen waren niet mals, destijds.
Volgens mij is het misgegaan, kort na de invoering van het vrouwenkiesrecht.
En Hafid kan toch nog steeds zeggen dat ie NIET een ontzegging van de rijbevoegdheid heeft opgelopen? Plus nog de mogelijkheid om d'r eens flink over door te zeuren.
Dat het ondertussen geen pas geeft om in de pers te bevestigen dat je gewaardeerde gast dronken was, wordt ook door mij niet betwist. Maar eh...doen de babes dat dan, bij vrouwtje Nanninga?
Ik heb het nog eens nagelezen op de telegraaf site en ze heeft nog steeds geen last van wederhoor, die prive-schrijfster.
Trouw is ondertussen de krant waar Doekele Terpstra aan het benoemen en bouwen is, tegen een gereduceerd advertentietarief.
Dat Hafid Bouazza boeken schrijft weten inmiddels meer mensen dan voor de gewraakte uitzending.
Toevallig heb ik het begin van deze talkshow gezien. Helaas heb ik het daarbij moeten laten omdat mijn lief niet tegen het ondraaglijk lichte gebabbel van Katja, Sophie en Wendy. Die vraag, die Sophie Hilbrandt stelde, heb ik nog wel kunnen horen. Wat zij aan Pleij vroeg, weet ik niet meer. Maar als ik het mij goed herinner, eindigde hij zijn antwoord met de woorden dat Nederland een nuchter volk is (een van zijn stokpaardjes, geloof ik). Sophie vroeg vervolgens aan u of u ook nuchter was. Nuchter in de zin van: staat u met beide benen op de grond, of hebt u ook 72 zelfhulpboeken in uw boekenkast? Aanvankelijk dacht ik nog dat u een grapje maakte toen u zei dit een onbehoorlijke vraag te vinden. Ik begrijp verder dat deze miscommunicatie nog een aardig staartje tot gevolg had. Wat Trouw heeft gedaan is overigens belachelijk.
Verder heb ik volgens mij inderdaad wel eens bezopen op de televisie gezien, en wel tijdens De Avond van het Liefdeslied. Ik vond dat groots!
Mocht u die avond ook nuchter geweest zijn, dan vrees ik dat u gewoon een bezopen voorkomen heeft. Ik zou zeggen, maak er gebruik van. Zie Serge Gainsbarre, het immer bezopen televisie-alter-ego van Gainbourg. Zie hem eens lol maken met Whitney Houston: http://www.dailymotion.com/video/x3gxlo_whitney-houston-and-serge-gainsbour_events
op 15 04 2008 schreef DVr:
IK HEcht er ook aan dat.. nnee, ovenieuw
IK wil ook even diudelijk gestelt^Hd hebben dat ik brootjenuchter ebn! zo
HEE LOOR!
BLOEMKOLEEE he he
dus Dat mijn deelneming aan Anaal Front in droge toetstand oplaatsvindt Floraal Krant
Hafiet was helemaal toppie maar die HOEREN zaten gewoon t ekutten. HEt ging helemaal NERSNEG OVER!! !
Nee, nee, nee, Max, Pleij heeft het woord 'nuchter' niet gebruikt. 'Ongelofelijke kletsmeierij' waren Pleijs laatste woorden voordat Sophie Hafid overrompelde.
Dat is een hele aardige impersonatie van een bezopen lolbroek, DvR.
Nou ja, dan noemde Pleij die geluksboeken 'ongelooflijke kletsmeierij' en haakte Hilbrand hier op in door aan Hafid te vragen of hij 'ook nuchter' was. Toen ik haar het woord nuchter in de mond hoorde nemen dacht ik werkelijk dat ze nuchter bedoelde in de zin van: met beide benen op de grond staan, als tegenovergestel aan zweverig. Doordat Hafid zich aangevallen voelde (wat ik in het begin als een grap interpreteerde) kreeg ik de indruk dat Hilbrand een beetje van haar apropos raakte. Het kan zijn dat ik het volledig verkeerd heb gezien, en dat 's Neerlands favoriete meisje van hiernaast werkelijk zo vals was als ze in deze contreien wordt afgeschilderd. Alles kan. Niets hoeft mij te verbazen. Overigens ben ik zelf ook Sophie-moe. En BNN-moe. Die Nicolette Kluijver bijvoorbeeld, daar was ik al moe van voordat ik ooit van haar gehoord had. Ik ben überhaupt televisiemoe. Of gewoon moe. Dat kan ook.
Nou, ik heb het bewuste fragment nog maar eens nagekeken, en het moet wel mijn volkomen onschuldige inborst zijn die ervan uitging dat Sophie Hilbrand niet naar Hafids mate van dronkenschap vroeg. Ze deed het namelijk inderdaad wel. Onverbloemd. Alles wat ik hiervoor heb geschreven, moet door de jury genegeerd, ja zelfs vergeten worden.
Het erge is ook nog eens dat Trouw (ik zag dat het berichie van Novum kwam, maar da's natuurlijk geen excuus) Hafid met terugwerkende kracht van leugenachtig gedrag beschuldigd. De heer Bouazza verklaarde aan het begin van het programma immers dat hij broodjenuchter was. Terwijl hij overduidelijk straalbezopen was! De man zit duidelijk in de ontkenningsfase!
Trouw, De Pers, het verhaal zwerft inmiddels over het hele Internet rond. Niemand die controleert op feitelijkheid, iedereen papegaait dat het een aard heeft. Ergens behoorlijk verontrustend.
Voor mensen met een sterke maag: check hoe de vaste bezoekertjes van Maroc.nl helemaal losgaan. Iesj koeltoer!, heet dat geloof ik.
op 15 04 2008 schreef Tjerk:
De onmachtige haat druipt er vanaf. Al is me niet helemaal duidelijk waarom. Kennelijk 'bedreigt' Hafid door zijn keuzes en zijn kritiek de identiteit van deze jongeren.
Beste Hafid, Je inbreng in die onnozele uitzending was broodnuchter en voor mij kraakhelder en to the point. Wat betreft alcoholverslaving heb ik een vraag aan je: Zou iemand die als kind door zijn ouders is gerespecteerd in plaats van te zijn vernederd, behoefte hebben om zielepijn te verdoven door alcohol of een andere drug?
op 15 04 2008 schreef Hafid:
Fadin,
Na het lezen van de reacties op maroc.nl ben ik weer in opperbeste stemming en ga maar weer eens reageren. Je vraag is te persoonlijk en ik kan daar geen antwoord op geven. Verslaving is een complex verschijnsel, waar de wetenschappers nog steeds niet over uit zijn. Het is gedeeltelijk genetisch bepaald, het heeft met dopaminehuishouding te maken, met serotoninetoevoer (serotonine is de regulator van de neuronen)etc. en daarnaast spelen persoonlijke ervaringen uiteraard een rol.
Overigens schrijf ik dit geheel nuchter (wallah!) en ik kan je wél precies vertellen hoe het voelt om nuchter te zijn: het is als acteren in een Nederlandse speelfilm zonder uit de kleren te moeten.
Voor de rest wil ik gezegd hebben dat ik geen oogpotlood draag en mijn wenkbrauwen niet epileer.
op 15 04 2008 schreef Hafid:
PS. Fadin, er zijn zeker gevallen bekend van mensen zonder kindertrauma's die verslaafd raken. Zoals Gerrit Komrij het eens verwoordde: 'de pijn die samenvalt met ons wezen'.
Tsjonge, wat kan het jou nou interesseren of ze denken dat je dronken was (volgens mij wel trouwens, hoewel, ik twijfel). Hebben ze Herman Brood wel eens nuchter gezien ? De hele NL-amusement-top is verslaafd aan van alles en nog wat. Ik zou alleen als ik jou was terugkomen op het besluit niet meer op TV te verschijnen. Zoek alleen betere programma's uit waar je beter tot je recht komt, en niet zo'n hyperactieve BNR show, waar je tussen de goocheltrucs door in 30 seconden dingen mag vertellen waar je ook een heel boek over zou kunnen schrijven. Ik had je nog niet eerder op TV gezien, en ik denk dat het juist wel een goed medium voor jou is. Je komt niet als nep over, en dat zien we niet zoveel meer tegenwoordig. Als je de tijd maar krijgt, en neemt. Op youtube sta je ook nog met een of andere erotische vertelling, dat komt beter over als jij het voordraagt dan wanneer je alleen de tekst zou lezen. Vind ik.
En sterkte met die alcohol. Maar eigenlijk vind ik dat een prive-zaak.
op 16 04 2008 schreef Tjerk:
Hafid,
de vraag van Aad is min of meer de mijne, maar laat me 'm wat scherper en zonder waardeoordeel stellen:
Wat steekt je precies in de hele gang van zaken?
op 16 04 2008 schreef Ad:
Geen waardeoordeel. Slechts de veronderstelling dat Hafid inmiddels wel in zal zien dat 'ie straalbezopen was. Sja.
Hafid, Er is geen wetenschappelijk bewijs voor (gedeeltelijke) genetische bepaaldheid van alcoholisme. Er is wel recente informatie dat stress in de vroege kindertijd leidt tot neurobiologische processen die duurzame gevolgen hebben voor de de structuur van ons cerebrale netwerk.(Martin Teicher). Een dialoog met verslaafden die de waarheid van hun kindertij durven/kunnen zien, zal leren dat achter verlaving kindertraume schuil gaat. Wel is het zo dat niet ieder trauma tot verslaving hoeft te leiden. Wat betreft "De pijn die samenvalt met ons wezen" van Gerrit Komrij: De kern van ons wezen wordt gevormd door de wijze waarop onze ouders zich tot ons verhouden. De pijn is het resultaat van wat ons als hulpeloos wezen door onze ouders is aangedaan en van wat wij gemist hebben. Het probleem hierbij is dat wat ons is aangedaan en wat wij gemist hebben, vaak verloopt via subtiele mechanismen die vvor het kind ongrijpbaar maar zeer destructief en traumatisch zijn. Natuurlijk hoort pijn bij ons leven, maar als de pijn zo groot is dat hij ons leven kleurt, is ons leven niet meer te harden en heeft een mens drugs, spirutualiteit, depressie, psychose, anorexia etc. of zelfmoord nodig. Ken je "Het drama van he begaafde kind van Alice Miller"?
Ik vraag mij af of die uitspraak mogelijk is, 'mensen zonder kindertrauma's die verslaafd raken'. Hoe kun je van enig kind met grote stelligheid beweren dat het geen trauma's heeft? De drama's van de kinderkamer kunnen in volwassen ogen niet-bestaand zijn, terwijl ze op de 'kinderziel' en immense invloed hebben. En 'de pijn die samenvalt met ons wezen' - wat is dan dat wezen? De som van onze ervaringen, iets wat daarvan losstaat, of een compromis tussen de twee?
Volgens mij is het steeds opschorten van pijn uiteindelijk altijd pijnlijker dan het onder ogen zien, en leren kennen van die pijn. Drugs en drank kunnen waardevol zijn, maar die waarde is beperkt - het volgepropte huis leeggooien, het huis afbranden, prima - maar de Marmot van Oster (mooie titel voor een essay!) moet ook beseffen dat de schotten waartegen hij botst uiteindelijk in zijn eigen hoofd zitten.
Fadin: het probleem met wetenschappelijk bewijs is dat bij uiterst complexe zaken als deze je wel duizend jaar kunt blijven afwachten - dat is een belangrijk nadeel van de fixatie op wetenschappelijk bewijs. Je hebt altijd trends, correlaties en gezond verstand om mee te werken. Die bewijzen zijn altijd dubbelzinnig, tegenstrijdig etc. Probeer eens een dubbelblind experiment te bedenken met testgroepen kinderen die genetisch gelijk zijn (met klonen) en op verschillende manieren al dan niet getraumatiseerd worden door ouders die ook weer genetisch gelijk zijn; dit alles in gelijke omgevingen. En dat met waarnemers die hun emoties en subjectiviteit kunnen uitschakelen. En dan weet je het nog niet. Want iedere seconde van het proces kan zich iets voordoen dat zich aan de waarneming onttrekt.
Goed trouwens dat je Miller noemde, Fadin. Zij heeft het juist over de onmerkbare trauma's, de ontkenning van het wezen van een kind, juist door het soort opvoeding die tot op de dag van vandaag als 'goed' wordt beschouwd.
op 16 04 2008 schreef Ansje:
Ik heb het boek van Alice Miller gelezen en naar mijn bescheiden mening is de essentie daarvan juist dat ieder kind wel in meer of mindere mate getraumatiseerd raakt. Dat er dus geen mensen zijn zonder kindertrauma('s).
op 16 04 2008 schreef Ansje:
Overigens, bij hoge uitzondering, eens de televisie aangezet vorige week en me verbaasd én geërgerd aan Katja en meer nog aan Sophie. Wat een stijlloze bejegening van je gasten.
Dat is het inderdaad: "Ik bedoel hier de vele mensen met narcistische stoornissen, mensen die heel vaak gedifferentieerde en aandachtige ouders hebben gehad, mensen die door hun ouders gestimuleerd zijn, en die onder zware depressies lijden. Met voorstellingen over hun gelukkige, beschutte jeugd verschijnen ze dan voor een analyse." (Miller)
Ik ken ook niemand die géén tik van z'n ouders heeft meegekregen. En die ouders bedoelden het stuk voor stuk goed. Het is ook zo tragisch allemaal. Welbeschouwd is het een wonder dat we niet allemaal de godganse dag bezig zijn onszelf naar de verdoemenis te zuipen.
Amor fati: das sei von nun an meine Liebe! ... Wegsehen sei meine einzige Verneinung! Und, Alles in Allem und Grossen; ich will irgendwann einmal Nur noch ein Ja-Sagender sein.
De werking van drugs is volgens mij gebaseerd op het nabootsen en overrulen van sturingsmechanismen die normaal gesproken in de hersenen plaatsvinden. Het onbedoelde gevolg is dat die hersenen zich proberen aan te passen en daarmee veel van de werking teniet doen.
Simpel voorbeeld dat we allemaal wel kennen is caffeine. Zware koffiedrinkers weten dat ze geen mens zijn voordat ze 's morgens een paar koppen hebben gedronken. Dat ze vroeger gewoon *wel* een mens waren als ze wakker werden (laten we de verlate gevolgen van alcoholinname even buiten beschouwing laten) zijn ze meestal vergeten. Het lichaam reageert op de verwachting dat er 's morgens een stoot caffeine binnenkomt door het tegengestelde effect te genereren. Je wordt dus het tegengestelde van opgewekt (neergedrukt?) zodat als de verwachte caffeinestoot binnenkomt de boel weer in evenwicht is. Een ander effect van koffie is bloeddrukverhoging. Het lichaam anticipeert op caffeinetoediening door de bloeddruk preventief te verlagen. Dat resulteert in hoofdpijn als je niet op tijd voldoende koffie binnenkrijgt. Ik heb daar zelf veel last van.
Er zijn drugs die op het geluksgevoel werken (heroine) en die zijn helemaal riskant in de zin dat ze het normale beloningssysteem van de hersenen overschreeuwen, met als mogelijk effect dat je op de normale manier niet meer kunt genieten en bijvoorbeeld niet meer normaal verliefd kunt worden zonder pilletjes (xtc). Wel een erg hoge prijs.
Dat verhaal over de jeugdtrauma's is ook wel interessant. Het schijnt dat mensen met bepaalde geestelijke afwijkingen de neiging hebben die te onderdrukken met allerlei drugs. Aardig artikel daarover:
Volgens de theorieën van Timothy Leary en Robert Anton Wilson is het brein een gelaagd samenstel van neurale circuits, waarvan elk correspondeert met (een) bepaalde drug(s). Zo associeert hij alcohol met het tweede circuit en DMT/ketamine met het hoogste, achste circuit.
Goh, toen ik gisteren in de comments mijn duiten in het zakje aan het doen was realiseerde ik me helemaal niet dat er zoiets was als 'maroc.nl' alwaar men zich gerechtigd voelt 'broeder Hafid' publiekelijk de maat te nemen, zonder daarbij in staat te zijn hem van onze eigen Hoofdredacteur te onderscheiden.
Nu tref ik in mijn favoriete 'waterhole' al jaren in de late uurtjes een gezellige berber die ons van 'italiaanse' pizza's voorziet. Leuke vent, maar je krijgt nauwelijks de kans om eens een rondje terug te geven.
Ik heb het met hem nog nooit over islamitische identiteit en alcoholverslaving gehad.
Toch zijn er vast wel kortgeknipte blonde jongens met een bomberjack die hem verantwoordelijk zouden willen houden voor wat er op maroc.nl geschreven en in bagdad opgeblazen wordt - de wereld is een gevaarlijke plek denk ik.
Op de kijkbuis verschijnen vermenigvuldigt de gevaren of roept op z'n minst op dat iedereen zich tegen je aan gaat bemoeien, "gewoon omdat het kan op internet 2.0"
Tongzoenen met die Georgina Verbaan lijkt me ook wel wat trouwens - maar ik ben bang dat ze me te oud en te lelijk vindt.
Mag ik - als het gepermiteerd is - DVR voordragen voor de dagprijs? Pas vanaf zijn bijdrage bereikten we de hoge geestelijke vlucht die we op Frontaal Naakt gewend zijn.
En eh... Hafid z'n inkomenspositie is tussen hem, z'n accountant en de belastinginspecteur terwijl zijn eventuele gezondheidsproblemen strikt voorbehouden zijn aan medische professionals met geheimhoudingsplicht die hij dienaangaande zou willen raadplegen.
Want wij kunnen nu wel met z'n allen denken dat we d'r recht op hebben om te zien hoe Marilyn Monroe de president een blowjob geeft ("gewoon, op youtube") maar eh...
Ouders bedoelen het niet stuk voor stuk goed. Massa's kinderen zijn hun ouders gewoon 'overkomen' en massa's andere kinderen krijgen voor hun geboorte al een enorme last van hun ouders opgelegd: ze moeten allerlei verwachtingen inlossen, teleurstellingen goedmaken, vaak zelfs relaties redden. Massa's kinderen zijn bliksemafleiders voor de frustraties van hun ouders en veel ouders kunnen zichzelf niet helpen omdat ze zelf ook lichamelijk of geestelijk zijn mishandeld door hun ouders.
Maar al die ouders bedoelen het dus niet goed. En er lijkt me nogal een verschil te zitten tussen ouders die hun kinderen constant vernederen, ouders die hun kinderen voortdurend voeden met angstwekkende verhalen over een immer verongelijkte god en ouders die wel eens een angst of onzekerheid van hun kinderen onderschatten.
Het ene trauma is het andere niet. Als je jezelf elke dag die God geeft opnieuw moet overtuigen dat je wél iets waard bent, dat je níet nutteloos bent, dan is dat toch wat anders dan af en toe wat wrokkig terugkijken op die keer dat je moeder je, in het zicht van de aanwezige visite, berispte omdat je in je broek had geplast.
Maar dat laatste is niet wat hier bedoeld is, Peter. Om op Miller terug te komen: die heeft het eerder over het proces van 'socialiseren' van niet-egoïstisch zijn, altruïstisch handelen - vóór het zelfs maar geleerd heeft zichzelf lief te hebben (een eerste voorwaarde voor het liefhebben van anderen) - waardoor 'het ware 'ik' van het kind wordt opgesloten in de gevangenis van het onechte'.
Het is dus niet een berisping of een incident dat het trauma veroorzaakt, maar het structurele proces van opvoeden zélf, een tragedie waarvan het begaafde kind eerder slachtoffer wordt omdat het gemakkelijker meegaat in datgene wat redelijk lijkt maar op de vorming van de geest rampzalig kan uitwerken.
Dat er genoeg ouders zijn die het niet goed bedoelen staat buiten kijf; maar daarover had Fadin (of Miller) het niet. Het tragische in Miller's analyse geldt nu juist de goede bedoelingen en hun (dikwijls) noodlottige resultaat.
Nee. Dat is het mooie van tragedies: er is geen oplossing. Het is gewoon een analyse van de eeuwige spagaat tussen individualteit en collectivisme en als zodanig erg interessant. Maar we geloofden toch al niet meer in de maakbaarheid van het geluk? Dus je kunt niet anders dan steeds je overtuigingen herijken en bijstellen.
De slechtste opvoeders zijn mensen die altijd overtuigd zijn van hun eigen onwrikbare gelijk. Die ieder kind in dezelfde mal willen stampen en geen enkel recht doen aan individualiteit.
Dat zou best, dat niet alle ouders het goed bedoelen, maar de ouders van de mensen die ik ken, in ieder geval wel. Voor zover ik dat kan beoordelen, natuurlijk. Maar, hoe goed ze het ook bedoelen, ouders zullen altijd verwachtingen van hun kinderen hebben, en kinderen zullen hun ouders daarin altijd teleurstellen. Da's het mooie natuurlijk.
Die ieder kind in dezelfde mal willen stampen en geen enkel recht doen aan individualiteit.
Dat is vernederen, niet opvoeden. Opvoeden is cultiveren, aanmoedigen, maar wel duidelijke grenzen stellen. Ik zie niet hoe dat traumatisch kan zijn. Baserend op wat je tot nog toe over die Miller schreef, wantrouw ik haar zeer. Wat heb je aan dat gezeur? Het is verlammend, ze praat ouders slechts schuldgevoelens aan.
Ik geloof trouwens in de maakbaarheid van geluk. Zeker wel. Je kunt op eigen kracht besluiten je geestelijke kamer te herinrichten en die daad alleen al, ongeacht het resultaat, kan zelfgemaakt geluk veroorzaken.
Het tragische van geluk is dat je vaak achteraf pas beseft dat het geluk was.
ouders zullen altijd verwachtingen van hun kinderen hebben, en kinderen zullen hun ouders daarin altijd teleurstellen. Da's het mooie natuurlijk.
Nee, da's het kutte. Ik probeer geen verwachtingen te hebben van mijn kinderen, maar ik hoop wel van alles. Ik hoop ze zo te kunnen wapenen - of misschien liever gezegd: te voorzien van bruikbaar gereedschap - dat ze zelfbewust voor zichzelf kunnen kiezen. Op de allereerste plaats lijkt het me belangrijk om ze voortdurend het gevoel te geven dat je van ze houdt, no matter what. En al komen ze dan thuis met een Marokkaans vriendje of vriendinnetje, dat je ze dan toch als jouw kinderen blijft beschouwen.
Maar dat is nu precies wat ze zegt: datgene wat in de meeste landen doorgaat voor 'goed opvoeden' - 'sociaal zijn' etc. is in feite een vernedering en ontkenning van het subject en zijn driftleven.
Jij hebt het over maakbaarheid van het eigen geluk, maar ik had het over opvoeders die het kindsgeluk als maakbaar zien. Ik denk juist dat het goed is om de tragische dimensie te appreciëren en te beseffen dat fouten maken erbij hoort. Uiteindelijk is het herinrichten van de kamer iets wat iedereen zelf moet doen.
Maar dat is nu precies wat ze zegt: datgene wat in de meeste landen doorgaat voor 'goed opvoeden' - 'sociaal zijn' etc. is in feite een vernedering en ontkenning van het subject en zijn driftleven.
OOOOO! Je hebt het over de feminisering van de samenleving, zie ik nu. Ja, daar waren we het al over eens, toch? Die maakt meer kapot dan je lief is.
Juist! Het voortdurend leren aan heel kleine kinderen dat ze niet egoïstisch moeten zijn maar aan 'de anderen' denken, weerhoudt hen ervan om een éigen ego te ontwikkelen en dat lief te hebben.
Wat verwachte je in hemelsnaam van dit programma? Bekendheid voor je boeken? Je hebt mi. door te kiezen mee te doen aan deze klepshow voor mij in ieder geval bereikt dat ik je naam ken en misschien wel bereikt dat ik wel eens een boek inzie en wellicht koop omdat je persoonlijkheid en eigenheid aanspreekt.
Het is voor mij overduidelijk dat het programma gaat om de theeleut van de "dames" en niet wat de gasten hebben te vertellen hebben.
Dat je je gekwetst voelt achteraf tsja dat is mi. de prijs die je betaald als je bekend wil worden.
Ik volg met het nodige leesplezier deze weblog, en heb dankzij dit artikel met weblinks alsmede het summiere artikel in Trouw de uitzending gezien (waar ik anders niet naar gekeken zou hebben, tsjonge wat een Oh wat ben ik toch interessant/populair gehalte en kom ik genoeg voor de camera getverderrie, waar ik me al gauw bij verveel, zo niet groen en geel aan erger en nomaliter een ander programma opzoek of domweg de tv uitzet aangezien er steeds minder programma's met inhoud zijn).
Hetzelfde als al die commotie rondom Fitna.. Oh wat mis ik Koot en Bie die dit soort fenomenen zo heerlijk konden relativeren.. en ja de talkshow van Aad daar kon ik ook me ook geestelijk aan verrijken.
Ik vraag me al schrijvend af Hafid, is deze bijdrage van je in het weblog niet gewoon een manier om meer naamsbekendheid te krijgen?....
Of je nou drinkt of niet en hoeveel dat is jouw keuze jouw leven...
Zo wordt in de populaire cultuur Moeder Theresa altijd voorgesteld als een ikoon van goedheid en onbaatzuchtigheid. Ze is in de Angelsaksische cultuur bijna spreekwoordelijk geworden voor goedheid.
Ik zie haar eerder als een bloedzuigende demon die de allerarmsten en meest hopelozen verbood om aan kinderbeperking te doen, een schuimbekkend bloeddorstig monster dat zwelgde in de vermenigvuldiging en verheviging van menselijk leed.
Ik zie haar eerder als een bloedzuigende demon die de allerarmsten en meest hopelozen verbood om aan kinderbeperking te doen, een schuimbekkend bloeddorstig monster dat zwelgde in de vermenigvuldiging en verheviging van menselijk leed.
Fuck me, dat heb ik in bijna dezelfde bewoordingen ook eens ergens geschreven of gezegd.
Ik moet opeens denken aan die nonnen die biddend door de middeleeuwse pesthuizen gingen en zich, als er ergens een pestbuil openbarstte, er opstortten om wellustig de etter op te zuigen. Zo gek vind je ze niet meer, óók niet onder de moslims. Ik hoop niet dat ik iemands lunch verpest...
op 16 04 2008 schreef hassnae:
Ja, frankpr, Hafid wil meer naamsbekendheid.
Werkelijk, hoe duidelijk moet iemand zijn? Hij schrijft toch dat hij het als wederdienst deed voor Katja? Of is dat niet duidelijk genoeg?
Hafid heeft geen grotere naamsbekendheid nodig: zijn naam is al lang gevestigd en de erkenning voor zijn werk is er naar.
Waar het hier om gaat is de arrogantie van redactiemedewerkers en zogenaamde presentatoren die denken ten koste van gasten te mogen scoren. Als je jezelf zoveel beter en leuker vindt dan een gast, zie ik niet in waarom je hem of haar uitnodigt.
In interviews en documentaires moet het ALTIJD om de gast gaan en niet om de interviewer, maar dat is een basisregel die heel wat megalomane, zichzelf journalisten noemende types in medialand niet schijnen te kennen. Liever gaan ze op zoek naar de bevestiging van hun ideeën of de streling van hun ego.
Daarbij komt nog dat dit een eerste uitzending was van een nieuw programma. "The Secret" doet wel het ergste vermoeden, zelden van een stompzinniger concept gehoord - niet omdat ik niet geloof in positief denken, maar vanwege de leeghoofdige verklaring vanuit de quantummechanica!
Verwachtingen was misschien niet het juiste woord. En trauma's is denk ik ook niet het juiste woord. En klap ook niet. Maar alle mensen nemen iets mee van hun opvoeding. Een of ander complex of zo. Of complexje. Waar meestal prima mee te leven valt. Maar wanneer je iemands ouders hebt ontmoet, valt iemand (en dan met name zijn of haar eigenaardigheden) altijd net iets beter te plaatsen. En dat heeft dan meestal niks met genen te maken, en misschien zelfs niets met opvoeding, maar wel alles met het soort mensen waarmee iemand van z'n nulde tot pak 'm beet z'n achttiende in 1 huis heeft gewoond.
Met alle respect voor je mening, ik vind het helemaal niet duidelijk en dat je opkomt voor Hafid prima.,het lijkt wel of je de officiële woordvoerder bent voor Hafid, sorry maar ik ben meer geïnterresseerd in een antwoord van Hafid. Waar het nou echt om gaat in deze en die wederdienst tsja het zal wel...
Je weet toch met wie je in zee gaat. What's new.. gewoon niet naar toe gaan en niet kijken toch.
Als je schrijft "het MOET het ALTIJD om de gast gaan" dan denk ik "dream on" zo gaat dat tegenwoordig, dat kun je van te voren weten.
Wat een ergerlijke houding, frankpr. Wie tegenwoordig eist dat-ie een beetje fatsoenlijk wordt behandeld, wordt steevast voor naïef versleten. Toen ik door Vodafone werd belazerd en daar stukken over schreef, kwamen ook massa's mensen dreinen dat het mijn eigen schuld was, want ja, wie koopt er nou telefonisch een abonnement?
Ik hecht er nog altijd aan dat de norm is dat je elkaar fatsoenlijk en eerlijk behandelt. Iedereen die dat niet doet, wijkt dus af van de norm en is niet normaal. WIe daar het slachtoffer van is, is daar niet schuldig aan. Hij heeft het recht om iets beters te verwachten.
Nog even en ons wordt, wanneer we op klaarlichte dag op straat zijn afgetuigd, de oren gewassen door types als Theo en frankpr, want ja, je weet wat je kunt verwachten als je je op straat begeeft.
Lazer op! Dat jullie deemoedig je hoofd buigen en accepeteren dat het schorem het voor het zeggen krijgt, wil niet zeggen dat iedereen dat maar moet doen.
Ik deed het als wederdienst voor Katja. Denk je dat BNN-publiek mijn boeken zou kopen? Er zaten kinderen van 9/11 jaar in de studio. En ik klaag (léés nou het stuk)over het feit dat er over mij beweerd wordt dat ik dronken was, hetgeen pertinent onwaar is. Ik ben niet gekwetst. Maar een leugen is een leugen.
Voor Loor (die op de hoogte wilde blijven van de ontwikkelingen) en voor degenen die denken dat ik dit stukje heb geschreven voor naamsbekendheid:
De Leugen Regeert (waarvan de redacteur het filmpje niet eens had gezien) en SBS-shownieuws (of iets dergelijks: 'Katja&Sophie onder vuur!') hebben mij gevraagd om op te draven om mij nader te verklaren. Stel dat ik dit doe: wie denk je dat er publicitair gewin uit zal halen? Ik of de show, die al na de eerste vertoning voor 'ophef' heeft gezorgd en dus verzekerd zal zijn van hogere kijkcijfers. Ook de Telegraafwebsite schijnt naar mijn stukkie te verwijzen, ik heb het niet gezien: de uitgeverij houd mij op de hoogte.
Wie hier nog meer bekendheid krijgt is FrontaalNaakt en ik denk niet dat Peter dat erg vindt.
op 16 04 2008 schreef Erzsébet:
Ik vond het een mooie uitzending. Dronken of niet, Hafids verhaal was altijd nog stukken intelligenter dan dat van de kakelende kippen. Het lijkt me overigens pas écht ontnuchterend om als presentrice(s) zó pijnlijk met je eigen gebrek aan talent geconfronteerd te worden.(En dankzij YouTube en dergelijke nog vereeuwigd ook)
Wellicht kan iemand de dames nog leren dat luisteren een belangrijk onderdeel is van het interview-vak? En dat iemand voortdurend in de rede vallen bést wel onbeschoft is?
Iemand continu is de rede vallen geldt in NL blijkbaar als kritische journalistiek. Stond pas een aardige column over op nu.nl van de hoofdredacteur van de Playboy. Dus Hafid weet waar ie de volgende keer moet zijn:
"Ik vraag me al schrijvend af Hafid, is deze bijdrage van je in het weblog niet gewoon een manier om meer naamsbekendheid te krijgen?...."
De 'pr' in Frankpr, die staat hoop ik niet voor public relations.
Voorts vind ik het ook een beetje onbeschoft om van iemand min of meer een antwoord te eisen, enkel en alleen omdat jij zo genereus bent geweest om op de man af een vraag te stellen, die nota bene reeds in het stukje zelf al beantwoord is.
Ik ben godverdomme loeikwaad. De Telegraaf heeft het over een open brief van Hafid en citeert dan Medialog, die rijkelijk uit Hafids brief citeert zonder bronvermelding, alsof het allemaal eigen nieuwsgaring is.
Ik heb inmiddels zo gruwelijk de pest aan journalisten. Dit is de zoveelste keer dat ik door mijn zogenaamde collega's word belazerd. Dieven zijn het, rioolratten zonder enig eergevoel. Heel het mediapark, alle redacties van de PCM zitten dagelijks mijn site uit te spellen, ze jatten van alles, en nooit geven ze toe waar ze het vandaan hebben.
Ik heb je stuk echt wel gelezen alleen heb toch zo mijn vraagtekens naar de ware beweegeredenen, ik vond het hoe dan ook een genoegen ondanks het stotteren zoals hier al eerder in het log door iemand genoemd werd ik hoorde het in eerste instantie niet eens totdat ik het filmpje een 2e keer bekeek. En ondanks het stotteren of het zoeken naar de juiste woorden of nerveusiteit vond ik je oprechtheid en hetgeen je vertelde uitermate boeiend en jammer dat het zo afgekapt werd want ik had best wat meer willen horen.
PS: Max J, ik ben geen pr man haha gewoon een lezer van dit weblog die geniet van de ongezouten meningen..
op 16 04 2008 schreef Hafid:
frankpr,
Ik had werkelik geen ander beweegreden, omdat Katja vier dagen had uitgetrokken voor de cd met mij en nauwelijks betaald kreeg. Ook zij deed het voor mij.
De pr machine werkt....voor Hafid Nu voor Peter nog... om z'n dag goed te maken.
Jullie met z'n tweetjes bij Sophie en Katja dat lijkt en twee op afstand bedienbare kurken om in de respectievelijke mondjes te stoppen op het moment dat ze jullie in de rede vallen...
Deze FrankPR machine kost je niets Peter! De pr stond voor privé maar zolangzamerhand begin ik me te realiseren dat Public Relations toch toepasselijker is...
Ga vooral door met het publiceren met deze site heerlijk toch zo'n medium.
De bronvermelding bij de telegraaf is er inmiddels met link zag ik om 14:50
Journalistiek is louter onanie, televisiejournalistiek is goedgehonoreerde onaneerexhibitionisme. Zodra de daders van deze activiteiten pen of lens in de nabijheid voelen, beginnen de prikkels de overhand te krijgen en vangt het hallucineren aan. Wie in kranten schrijft of op televisie mag babbelen bezit macht over de mens. Er wordt voortdurend geillusioneerd (net bedacht woord) om de lezer en kijker te bespelen. Wie met “ben je nuchter” begint, schept meteen een beeld waar de ontkenning een zweem van schuld laat ontstaan. Iedereen immers spreekt graag een negatieve staat over zichzelf tegen wanneer zo’n vraag en public gesteld wordt. De sfeer van suggestiviteit overheerst, en degene over wie het gaat zit letterlijk in de val en moet zijn houding krampachtig bepalen om niet aan het onterechte beeld dat geschapen is te voldoen. Toch, als er geen Internet en weblogs waren, zou dit onweersproken en zonder kritiek blijven. Dat genot moeten we ze maar niet gunnen.
Peter,Je schrijft: "Je kunt op eigen kracht besluiten je geestelijke kamer te herinrichten en die daad alleen al kan zelfgemaakt geluk veroorzaken". Dat is nu precies wat al die nutteloze zelfhulpboekjes ook beweren!
De essentie van Wat Alice Miller beweert is dat het ons in wat opvoeding heet, omogelijk wordt gemaakt om loyaal te zijn met onszelf. In tegenstelling daartoe worden we op subtiele wijze gedwongen om te loyaal te zijn aan degenen die de nachtmerrie van onze kindertijd tot een pure definitie van de hel maken waarbij wij onszelf verliezen.
De verwijzing naar de destuctieve invloed van opvoeding en gezin en van wat moederliefde heet, geeft Hafid zelf in een intervieuw in Vrij Nederland op 3 februari 2001: "Mijn moeder bezat een grote overzichtsdrang, was bijna een controlefreak. Wij mochten niet buitenspelen, maar allen op het plaatsje voor de deur. Zodra we een stap verder zetten kwem ze naar buiten...... Mijn vader was een introverte man met wie ik weinig contact had". Als dan gevraagd wordt het leven te beschrijven dat hij niet zou willen, luidt het antwoord: "Een leven dat geleefd wordt volgens bepaalde regels. Regels door anderen aan jou opgedrongen. Dat is een machtmerrie, een pure definitie van de hel". In "Een beer in bontjas"( pag.14)beschrijft Hafid het gezin als een kooi, "en die kooi werpt zijn schaduw vooruit in de geest".
Het is niet alleen hoogmoedig maar ook zelfdestructief om te denken dat wij puur op eigen kracht deze schaduw zouden kunnen doen verdwijnen. Daarvoor is wat Alice Miller noemt een "wetende getuige" nodig in de vorm van een persoon die de pijn die door onze ouders is veroorzaakt serieus neemt en die onvoorwaardelijk partij kiest voor het gekwetste hulpeloze kind dat wij eens waren.
Zie het artikel: "Depression. Compulsive Self deception" op de website van Alice Miller.
Nou, Fadin, je lult niet zomaar wat, zoveel is duidelijk. Toch komt Miller me voor als de zoveelste die pleit voor psychotherapie, en dat heb ik twee of drie keer geprobeerd, zonder succes. Ik heb me zelfs kapot geërgerd, de manier waarop alles bijna dwangmatig werd herleid naar mijn ervaringen met mijn moeder.
op 16 04 2008 schreef Tjerk:
Peter, begon jij laatst zelf niet over je vader en zijn invloed op je persoonlijkheid?
"Al had het meisje, waar de hele klas (jongens én meisjes) op geilde, haar tong achterin mijn keel zitten, dan nóg dacht ik dat ik het slachtoffer was van een practical joke.
Is één van je ouders toevallig een extreem autoritaire ijzervreter bij wie je het nooit, echt nooit goed kunt doen?"
Ik ben echter minder onder de indruk van Fadin's verwijzingen. Het is in mijn beleving een keten nodeloos ingewikkeld geformuleerde betoogjes waarin alles uit de kast wordt getrokken, inclusief autoriteitsargumenten (van autoriteiten wiens autoriteit ik niet direct kan nagaan), om zijn persoonlijke overtuiging te bolsteren dat verslaving altijd te herleiden is tot opvoeding, en dat psychotherapie de enige oplossing is.
Over LEUGENS gesproken: de meest schadelijke leugen is de leugen tegen onszelf dat onze ouders ons liefdevol behandeld hebben. De funeste uitwerking van de moraal van het vierde gebod - eert uw vader en uw moeder - is dat wij onszelf moeten beschuldigen voor hetgeen ons door onze ouders is aangedaan of voor wat zij ons niet gegeven hebben. In "The biology of love" schrijft Arthur Janov: "If love existed the child would be who he is, for that is love: letting someone be what he or she is. An unloved child hurts because he is unfulfilled. A loved child has no need for praise because he has not been denigrated.He is valued for what he is".
op 16 04 2008 schreef Tjerk:
Er zit een kras in die plaat... En weer een autoriteitsargument.
Maarre, Fadin, vertel eens: hoe was dat nu bij jullie thuis?
Nog even en ons wordt, wanneer we op klaarlichte dag op straat zijn afgetuigd, de oren gewassen door types als Theo en frankpr, want ja, je weet wat je kunt verwachten als je je op straat begeeft.
Toch moet ik dan weer denken aan hoe wij indertijd in een stukje smakeloze en misplaatste humor om te lachen het toppunt van lef definieerden, toen men in Oude Pekela nog groepsgewijs op zoek was naar de verschrikkelijke als clown vermomde pedofiel-van-het-Pekelder-Diep (een glansrol van Martijn Uittenboogaard):
In clownspak door Oude Pekela fietsen, onder het uitroepen van "De foto's zijn klaar, de foto's zijn klaar!"
Tjerk te hebt de juiste term te pakken: autoriteisargument. Nu alleen nog proberen de ander kant op te kijken. De enige autoriteit die niet betwist mag worden is de ouderlijke autoriteit.
op 16 04 2008 schreef Tjerk:
Ik wijs helemaal niets af, Fadin, afgezien van jouw stijl van argumenteren.
Prima dat je een overtuiging hebt, maar het zou wel zo fijn zijn als je dan je kaarten open en eerlijk op tafel legt. Bijv. door te stellen: volgens mij zit het zo-en-zo, daar-en-daar om, en dat is daar-en-daar door die-en-die verder uitgewerkt.
Wat jij echter doet is met een heleboel schijnbaar psychologisch gecertificeerde meningen komen om een stelling te bewijzen die je niet expliciteert, maar die wel alles drijft.
En dat ervaar ik als zeer manipulatief. Ik wordt als lezer door jou een bepaalde richting in geduwd/ gedwongen, en daar verzet ik me tegen.
Dat is nog even los van het feit dat ook in de psychologie geldt: zoveel psychologen, zoveel meningen. Jij pikt daar degenen uit die jouw visie bevestigen, maar dat zegt nog niets over 'hoe het zit'.
En als het over verslaving gaat lezen we natuurlijk allemaal eerst even "Naakte Lunch" van William Burroughs - Want heus echt waar, als je na een gelukkige/ongelukkige jeugd de genotscentra maar in voldoende mate rechtstreeks prikkelt sta je vanzelf elke morgen op het busje te wachten voor je onderhoudsdosis zo beweert deze ervaringsdeskundige.
op 16 04 2008 schreef Tjerk:
"Tjerk te hebt de juiste term te pakken: autoriteisargument. Nu alleen nog proberen de ander kant op te kijken. De enige autoriteit die niet betwist mag worden is de ouderlijke autoriteit."
Dit is geen argument, dit is een evangelisatieaktie, waarbij Alice MIller alle verlossende antwoorden heeft.
Tjerk, als je leest wat ik hier een paar keer geschreven heb, dan kun je zien dat ik zeg dat het zo-en-zo zit, daar-en-daar om, en dat dat daar-en-daar, door die-en-die verder is uitgewekt.
Interessante discussie --- toevallig ken ik het boek van Miller redelijk goed (het werd me ooit om raadselachtige redenen van harte aanbevolen), en ik ben 't niet met haar determinisme eens. Het IS mogelijk om de bovenkamer, door anderen gemeubileerd, naar eigen inzicht op te ruimen en in te richten. De zelfhelpboekjes denken daar alleen in de regel veel te licht over (met name als quantummechanica er met de haren bij moet worden gesleept), maar het is goed mogelijk om onder het trauma van je opvoeding uit te komen.
op 16 04 2008 schreef Tjerk:
Fadin,
Dat kan ik er zeker uit afleiden ja. Maar niet omdat jij zo open en niet-dwingend argumenteert.
Je eerste vraag aan Hafid luidt:
"Wat betreft alcoholverslaving heb ik een vraag aan je: Zou iemand die als kind door zijn ouders is gerespecteerd in plaats van te zijn vernederd, behoefte hebben om zielepijn te verdoven door alcohol of een andere drug?"
Dat is een retorische vraag waar jouw overtuiging onder ligt dat verslaving altijd en overal terug te voeren valt tot kinderleed.
Zegt Hafid: nou dat is een complex verschijnsel dat ook genetische factoren heeft. Wetenschappers zijn daar nog niet over uit.
Zeg jij: Nee hoor, dat is helemaal niet zo. Recent onderzoek toont aan dat... blablabla en "Een dialoog met verslaafden die de waarheid van hun kindertij durven/kunnen zien, zal leren dat achter verlaving kindertraume schuil gaat."
Dus niet: het is mijn overtuiging dat het zo-en-zo zit of: volgens mij zit het zo, maar een nodeloos gecompliceerde zin (komt altijd heel geleerd over) waarin een waarheid verondersteld wordt die aan het licht zál komen wanneer verslaafden eerlijk zijn tegenover zichzelf.
Als je je eigen retorische manipulaties nog niet eens doorhebt, hoe wil jij een ander de weg wijzen naar bevrijding de psyche?
Jou lezen is als het luisteren naar een Jehova's getuige: voet tussen de deur en dan maar doorratelen met zoveel mogelijk schriftcitaten.
op 16 04 2008 schreef Kariem:
Zo, dat gaat er hevig aan toe op maroc.nl De woede die Hafid losmaakt is beangstigend en hilarisch tegelijk.
Tsja, als je van Kafka en Virginia Woolf je case studies maakt, dan kom je inderdaad wel tot radicale theorieen. Het is misschien wel zo dat zelfmoord altijd het resultaat is van onderdrukte pijn uit de kindertijd (hoewel ik dat durf te betwijfelen), maar dat betekent nog niet dat elke opvoeding tot zelfmoord leidt. Of tot een groot trauma. Het gebod 'eer uw vader en uw moeder' wordt een probleem als zij jouw eer, op wat voor wijze dan ook, hebben aangetast. Maar er lijkt mij niks mis met het eren van je vader en moeder an sich. En dat ouderlijke autoriteit de enige autoriteit is die nooit in twijfel wordt getrokken lijkt mij ook volkomen onzin.
Lagonda, Hoe goed het mogelijk is om onder het trauma ven je opvoeding uit te komen, blijkt wel uit het grote aantal mensen met depressie en de vijf mensen die zich per dag in Nederland van kant maken.
op 16 04 2008 schreef Tjerk:
Fadin,
ben jij bekend met de drogreden van het type: non-sequitur?
Waarom zouden die depressies en zelfdodingen geen andere oorzaken dan opvoeding kunnen hebben?
"Wie zich in discussies op autoriteit beroept gebruikt zijn geheugen in plaats van zijn verstand" en dat, Fadin, schijnt Leonardo da Vinci toch echt al een hele tijd geleden gezegd te hebben.
Persoonlijk zou ik het liefst dagelijks een luier volpoepen en daarover door mijn moeder uitbundig geprezen worden - maar het goede mens is al jaren dood en Loor doet niet aan luiers verschonen voor volwassenen, zo schat ik in, dus ga ik verder 'potty trained' door het leven - van de ene verslaving in de andere.
Steeds Op Toetsenborden Rammen Schijnt Ook Heel Erg Te Zijn, om over chocola maar te zwijgen...
Was ik maar een vrolijke dronkaard die elke twee dagen een vers pakje Javaanse Jongens openmaakte en vergenoegd de geur van verse tabak opsnoof terwijl hij riep: "Ja hier nog een paar pilsjes en schenk Hafid ook nog maar eens bij - DVr alleen als ie echt zin heeft want eh..."
Helaas, de dokter vind het verstandiger als ik dat niet doe en ik ben d'r elke dag mee bezig om 'm gelijk te geven. Mijn leven lijkt in ieder geval WEL langer te duren, inmiddels.
Heroine is ook erg lekker. Dus.
Next: Hoe ik alles in het juiste perspectief kwam te zien en mijn meervoudige persoonlijkheidsstoornis met borderline trekjes overwon door me onder hypnose door een bekwaam therapeut terug te laten voeren naar mijn vorige levens en die daarvoor, toen ik nog als krullejongen voor da Vinci werkte...
Tjerk, Ondanks mijn stijl van debatteren blijkt mijn mijn overtuiging en visie heel goed tot je doorgedrongen en daar lijkt het mij in een discussie om te gaan. Bovendien heeft mijn door jou gewraakte vraag aan Hafid wel geleid tot interessante discussiestof op deze pagina.
op 16 04 2008 schreef Tjerk:
Fadin; die overtuiging en visie zijn zeker goed tot me doorgedrongen, maar dankzij jouw stijl van debatteren nu tevens verbonden met een negatieve emotie.
De vraag is bovendien maar net of je niet hetzelfde had kunnen bereiken (zonder die associatie aan die negatieve emotie) indien je voor een andere stijl had gekozen.
Je kunt blijven rechtpraten wat krom is, maar jouw stijl van debatteren is een vorm van manipulatie, en daar worden mensen sowieso niet gelukkiger van.
Tjerk, Misschien heb je therapie nodig vanwege je negatieve emoties ten gevolge van een bepaalde stijl van debatteren? Eerder stelde je mij de vraag: Maarr..Hoe was dat bij jullie thuis? Heb je die vraag al aan jezelf gesteld?
Mijn geluk was van korte duur en dan de weer de harde realiteit..
..Ik ben geschokt..en bemerk de neiging m'n kop in het zand te steken en m'n horizon te willen beperken, zo van DIT WIL IK NIET WETEN of lezen ik wordt er naar van.. maar ja kop in het zand steken dat schiet ook niet op en is niet echt een bijdrage. Is dit echt? ja dit leeft blijkbaar.. Wat is er in vredesnaam aan de hand in dit land wat maakt dat mensen zich toch zo extreem uitlaten.
Dit na het doorlezen van Maroc.nl (zie link in een reactie hierboven van HAFID) wat een AGRESSIE en ONVERDRAAGZAAMHEID en het gebrek aan Respect voor cultuur.
Bij het doorlezen van de diverse reacties op de LEUGEN kwam ik de onderstaande passage van HAFID tegen.
Dit notabene nadat Hafid schreef: "Na het lezen van de reacties op maroc.nl ben ik weer in opperbeste stemming en ga maar weer eens reageren."
Ik probeer deze reactie te begrijpen maar het ontgaat mij HAFID.
Ik denk hier zou juist aandacht aan geschonken zou moeten worden in een tv-programma met goede gespreksleiders die met respect de culturele verschillen kunnen slechten zodat er een echte dialoog op gang komt en wederzijds begrip zodat er meer verdraagzaamheid ontstaat en respect voor andermans opvattingen.
Een frontale aanpak lijkt me olie op het vuur en niet te werken..
Hoe is het mogelijk dat mensen zo extreem worden en zich uitlaten, daar is toch echt iets aan vooraf gegaan.
Lijkt me iets als programma voor de VPRO
Of is dit typisch weer iets van keep on dreaming of moet dat goedgekeurd worden vanwege de gevoeligheid.
Ik las dat er vanavond onderwerp is in tv netwerk "Islamitische leraar Salaam doceert haat"
Ik ga met angst en beven maar eens kijken en hopen dat ik goed kan slapen na het lezen van al die agressie.
op 16 04 2008 schreef Tjerk:
Nou, Fadin, ik ben niet door jouw stijl van debatteren getraumatiseerd. Wel geërgerd. Volgens mij is mijn reactie erop (nl. ergernis en verzet) een heel gezonde.
Ik heb jouw vraag allang en breed aan mijzelf gesteld, en voor mijzelf beantwoord. Alleen, je kunt dat nooit voor een ander bepalen.
Hooguit kun je een suggestie doen, zo van: 'Joh, zou dit er iets mee te maken kunnen hebben?' en als iemand dan beaamt: 'Er zijn wegen om daar systematisch mee aan de slag te gaan, misschien is het iets voor je...'
Zoals Peter schrijft heeft 'ie dat drie keer geprobeerd en waren dat frustrerende ervaringen.
Waar het mij om gaat is dat men anderen vrij dient te laten in de verklaringen die ze zoeken en de keuzes die ze maken.
op 16 04 2008 schreef Tjerk:
"Zoals Peter schrijft heeft 'ie dat drie keer geprobeerd en waren dat frustrerende ervaringen."
En dan heb ik het natuurlijk over Peter zelf die dat drie keer heeft geprobeerd.
Leonardo da Vinci is nu zeker geen autoriteit meer - en als hij voor mij een vliegtuig of een parachute zou bouwen denk ik dat ik liever even op de grond blijf.
Bedoeld citaat heeft ook een hele mooie variant waarbij twee middeleeuwse geleerden elkaar met citaten van Augustinus en Aristoteles bestrijden teneinde op wetenschappelijk verantwoorde wijze vast te stellen hoeveel tanden en kiezen een paard onvermijdelijk zal moeten hebben.
Ik ben dan zelf het liefst de jonge monnik die zegt van: "Goh, zullen we eens even in de stal kijken?"
Ruzie en oplaaiende emoties meen ik vaak tegen te komen op die momenten dat er geen stal aanwezig is om tandartsenijkundig veldwerk te doen en ik toch "op gezag" maar moet aannemen dat Aristoteles echt heus wel zal hebben geweten hoe men uit de natuurlijke orde der dingen zich het anatomisch correcte paardegebit voor het geestesoog kan halen.
Daar word ik altijd een beetje recalcitrant van en soms bijna onbeleefd...
"Het IS mogelijk om de bovenkamer, door anderen gemeubileerd, naar eigen inzicht op te ruimen en in te richten"
Maar dat zegt Miller nu juist, Lagonda: om de 'bezetting' van ouders met een narcistische stoornis - want om hen gaat het - te boven te komen moet je je echter wel realiseren wat er gebeurd is, en waarom. De meubilering van je bovenkamer is een veel beter te traceren proces; dat is grotendeels de intellectuele en morelde opvoeding door denkbeelden, waarden en normen te installeren waar je als volwassene afstand van kunt doen
Het mechanisme dat kinderen zich gevoelsmatig identificeren met hun ouders en ondanks irreële krenkingen geloven dat het allemaal gebeurde uit liefde gebeurt op emotioneel niveau, en komt voort uit de behoefte om te geloven dat ze bemind werden, dat ze niet mishandeld, maar gecorrigeerd werden; geen slachtoffer waren, maar stoute of slechte kinderen.
Inzien dat je niet bemind werd, maar diende als projectiescherm voor de hang up's van een misvormde volwassene is voor een kind niet mogelijk zonder afstand te doen van de onontbeerlijke ouder, en dat is nog veel pijnlijker. Dat kan pas als volwassene en in retrospect, want dan is het de manier om met de overweldiging in het reine te komen.
"Het Begaafde Kind" waar Miller op doelt als ik het me allemaal goed herinner, zijn de kinderen die over zoveel empathisch vermogen beschikken dat ze inspelen op wat de misvormde ouder van ze vraagt, hetgeen hun eigen persoonlijkheid forceert en verdringt, terwijl zich in het geval van een objectief waarneembare en onbegrijpelijke mishandeling natuurlijk nog veel pijnlijker reacties voordoen.
Het is iedereen toch wel zo'n beetje bekend dat nagenoeg iedereen die onder voldoende peer2peer sociale druk in z'n puberteit begint met roken daar onherroepelijk aan verslaafd raakt. Als je fadin's school aanhangt betekent dat dan dat we allemaal in onze jeugd getraumatiseerd zijn?
Dat alleen mensen met een jeugdtrauma zelfmoord plegen lijkt me net zo onhoudbaar. Veel mensen met manische depressiviteit plegen zelfmoord in een depressieve fase.
Tenzij je natuurlijk vindt dat iedereen een jeugdtrauma heeft. Dan heb je altijd gelijk. Maar volgens mij ben jij wat geobsedeerd door jeugdtrauma's, fadin. Wil je erover praten?
op 16 04 2008 schreef Piet:
Paardestaart, hebben niet *alle* kinderen dat empathisch vermogen? Zijn niet alle kinderen experts in de persoonlijkheid van hun ouders en de manieren waarop ze daarvan gebruik kunnen maken? Je moet je eigen zwaktes erg goed op een rijtje hebben (of een partner hebben die *jouw* zwaktes op een rijtje heeft) als je met kinderen begint.
Lagonda, Hoe goed het mogelijk is om onder het trauma ven je opvoeding uit te komen, blijkt wel uit het grote aantal mensen met depressie en de vijf mensen die zich per dag in Nederland van kant maken.
Dat is geen argument --- ik zeg niet dat het makkelijk is, en dat iedereen daar in slaagt. Jij stelt dat het onmogelijk is --- en dat bestrijd ik.
@Paard: Maar dat zegt Miller nu juist, Lagonda: om de 'bezetting' van ouders met een narcistische stoornis - want om hen gaat het - te boven te komen moet je je echter wel realiseren wat er gebeurd is, en waarom. De meubilering van je bovenkamer is een veel beter te traceren proces; dat is grotendeels de intellectuele en morelde opvoeding door denkbeelden, waarden en normen te installeren waar je als volwassene afstand van kunt doen
Exact! Dat is precies hoe het werkt, en daar verzet ik me ook niet tegen; ik heb alleen problemen met de bewering van Miller (en fadin)dat het niet mogelijk is om zonder de hulp van een "wetende getuige" (een therapeut dus) het proces van verandering en afstand nemen op eigen houtje succesvol te volbrengen.
Maar volgens mij ben jij wat geobsedeerd door jeugdtrauma's, fadin. Wil je erover praten?
*grijns*
op 16 04 2008 schreef Tjerk:
Fadin; nee, Peter is geen autoriteit, maar hij heeft als ervaringsdeskundige wel autoriteit.
Blijkbaar werkte het graven naar oorzaken in zijn kindertijd onder begeleiding van een 'verlichte getuige' voor hem niet.
Kun jij altijd tegenwerpen dat de therapeut onvoldoende verlicht was en zijn/haar eigen percepties en verwachtingen op hem trachtte te drukken, net als de ouderfiguur uit de theorie van Alice Miller.
En ik kan dan weer opwerpen dat jij met je hele betoog niet anders doet, nl jouw percepties aan anderen opdringen.
Tjerk, Nog maar even een staaltje van mijn manipulatieve debatteerstijl: Vanwaar de noodzaak om je op de negatieve theraptie ervaringen van Peter te beroepen? Waarom zou wat voor Peter geldt ook voor jou moeten gelden?
op 16 04 2008 schreef Dennis L.:
Hafid,
HP/DeTijd heeft een rubriek over mensen die op kwamen draven voor een televisie-optreden, maar die weinig van zichzelf in het interview terug zagen.
op 16 04 2008 schreef Tjerk:
Fadin: waar heb ik beweerd dat het ook voor mij zou opgaan? Nergens, bij mijn weten.
Mijn punt is dat jij met het beroep op een paar autoriteiten generalisaties maakt. Dit-en-dat zou voor iedereen opgaan en werken. En dat blijkt dus niet zo te zijn, zoals Piet ook al subliem laat zien.
Verder is bovenstaande inderdaad een fraai staaltje van jouw manipulatieve debatteerstijl. Blijf met je enge tengels van me af!
Lagonda en Tjerk, Misvertand: Een wetende getuige hoeft Zeker GEEN THERAPEUT te zijn. Het dient iemand te zijn die zijn eigen pijn uit zijn kindertijd doorvoeld heeft en dat kan heel goed een bekende zijn. Een therapeut die dit proces niet zelf doorlopen heeft kan iemand niet helpen omdat hij zijn eigen ouders nog steeds moet beschermen. Men oordeelt hier over Miller zonder te lezen wat zij precies geschreven heeft. De artikelen op haar website en de talloze lezersbrieven en haar reaktie daarop kunnnen meer verklaren voor wie er oog voor heeft. S.v.p. eerst Miller goed lezen en dan pas oordelen!
Piet, je bent verkeerd geinformeerd: Manisch-depressieve mensen plegen geen zelfmoord in hun depressieve fase. Zij doen dat in hun manische fase.
Ieder zelfmoord is het gevolg va jeugdtrauma maar niet ieder jeugdtrauma leidt tot zelfmoord.
op 16 04 2008 schreef Piet:
Ik heb ooit eens een complete TV ploeg over de vloer gehad die twee uur bezig was voor een interview met mij. Toen viel de Berlijnse muur en ging mijn item de prullebak in.
En een paar jaar terug nog een keer geinterviewd door CNN, gesneuveld op de snijtafel. Daar zit je dan mooi met je hele familie om de TV te wachten. Nou ja, m'n 15 minutes of fame heb ik wel gehad, best leuk, als je er tenminste niet aan verslaafd raakt. Zo'n interview is op zich best vlijend. Mensen die heel erg in je mening geinteresseerd en continu braaf zitten te knikken (dat leer je blijkbaar op de reporterschool).
Ook wel eens een Hafid/BNN achtig moment gehad met wijlen Wim Bosboom. Die vond alles wat ik te vertellen had maar belachelijk.
Toen de redactie mij later nog eens belde voor een tweede gesprek met Wim (nu per telefoon) wilde ik alleen meedoen als Wim zich zou gedragen. Dat deed hij tijdens het gesprek maar toen het gesprek afgelopen was ging hij solo nog even verder op de oude voet.
Een jeugdtrauma is niet verplicht voor een functie bij de media maar ik heb de indruk dat het wel helpt.
Tjerk en Piet, Ik durf niet zeggen van welke onderzoeker ik deze wetenschap over manisch-depressiviteit heb, want dan beroep ik me op een autoriteit en wordt Tjerk nerveus.
op 16 04 2008 schreef Tjerk:
"Een therapeut die dit proces niet zelf doorlopen heeft kan iemand niet helpen omdat hij zijn eigen ouders nog steeds moet beschermen."
Kortom, alleen iemand die zijn eigen ouders aanwijst als de voornaamste oorzaak van zijn problemen en meent dat jij dat ook moet gaan doen om bevrijd te worden, kan je helpen.
Goh Piet, jij moet wel een interessante en belangrijke figuur zijn. Een complete TV ploeg twee uur met je bezig, gevraagd door CNN en zelfs twee keer met Wim Bosboom (wie kent hem niet) op TV. Maar wat wil je nu eigenlijk laten weten?
Fadin houdt er graag een absolute waarheid op na en zonder bemoeienis van de priesterkaste der gelouterde mede-getraumatiseerden (waartoe hij zichzelf ongetwijfeld rekent) is er geen verlossing mogelijk.
En dan likkebaardend toekijken hoe de mensen die zijn visie niet omarmen de wereld misschien wel als "wreed" ervaren --- dat is het opperste genot voor fadin. Hé, onverlichte, je ouders houden helemaal niet van je. Erg hè? Doet pijn hè? Moet je nou huilen? Jahaa, IK ben daar al lang doorheen, maar JIJ nog niet, en daarom moet je maar eens goed naar me luisteren.
op 16 04 2008 schreef hassnae:
Zo, dat gaat er hevig aan toe op maroc.nl De woede die Hafid losmaakt is beangstigend en hilarisch tegelijk.
Heb je het ook gezien, Kariem? Het is walgelijk. En dan nog verbaasd zijn dat Nederlanders zich tegen hen keren. De totale afwezigheid van enige zelfreflectie of poging tot discussie is schokkend.
Zelf genieten ze van de vrijheid alles uit te kotsen, maar anderen mogen die vrijheid niet (al zien zij dat anders uiteraard). Dit was mijn eerste kennismaking met de site en ik ben er nog steeds niet van bekomen.
op 16 04 2008 schreef DvR:
Zielepijn uit de kindertijd is geen universeel gegeven, Fadin, laat staan dat het een universele verklaring zou zijn voor alle geestesleed dat je als volwassene kunt ervaren - de grote boze buitenwereld, en 's mensen eigen onvermogen, bieden meer dan genoeg gelegenheid om kwetsuren op te lopen die met de beste wil der wereld niet op falende ouders af te schuiven zijn. Bovendien loop je met dat neo-Freudiaanse geleuter het risico je ouders af te rekenen op de beperkte inzichten die je destijds als jong kind opdeed.
op 16 04 2008 schreef Ansje:
Nou Lagonda, invullen gaat je goed af.
Ik zie niets in Fadins reacties van het door jou gepersifleerde leedvermaak. hij heeft z'n mening en ideeën en daar staat-ie voor. Niks mis mee.
Overigens vind ik in deze discussie wel interessant dat het nou juist onze Tjerk is die hier zo fel (re)ageert. Tjerk niet alleen vrouwenhater maar ook een probleempje met autoriteit.
Gunst, ik krijg een appelflauwte van al die psychiatrische monumentaliteit. En dan te weten dat het over drankmisbruik ging. De dames van de omroep worden hartelijk bedankt voor deze wanorde.
Ik ken maroc.nl al wat langer. Ben er ook wel van op de hoogte hoe men daar denkt over Marokkanen/moslims die kritische geluiden laten horen. Maar het blijft toch elke keer weer schokkend hoe haatdragend de reacties kunnen zijn uit die hoek. Je gaat je er van doodschamen dat je dezelfde afkomst deelt met die randdebielen.
Toevallig ben ik erg goed in invullen. Ik kan ze uittekenen --- al die zelfverklaarde zielenknijpers die je altijd weer, met een wonderlijke mengeling van klamgeil leedvermaak, voyeuristische bemoeizucht en korzelige verhevenheid, kunnen uitleggen dat je een probleem hebt waar je zelf niets aan kan doen, maar waar zij wel een oplossing voor weten. De erfzonde: the oldest trick in the book, omarmd door iedereen die macht zoekt over een ander.
de vraag van Aad is min of meer de mijne, maar laat me 'm wat scherper en zonder waardeoordeel stellen:
Wat steekt je precies in de hele gang van zaken? "
Hafid is dus bang dat men voortaan er automatisch vanuit zal gaan dat hij gedronken heeft als hij op TV verschijnt. En dat hij een 'nadenkende' verteltrant heeft helpt hem daar niet bij. Eens een zondaar altijd een zondaar, want wie kijkt er nu niet met een scheef oogje naar Ron Brandsteder en Marco Bakker wanneer die op TV verschijnen. Wanneer een etiket eenmaal aan je kleeft kom je daar weer moeilijk vanaf.
Toch denk ik dat het misverstand vooral aan de ongelukkige combinatie ligt van een te snel en oppervlakkig programma met iemand die graag wil uitpraten als hij iets zinnigs wil zeggen. Zoals Peter al meldde in een vorig stukje was Hafid niet op zijn gemak.
Kortom, volgende keer de regie meer in eigen hand houden.
Manisch-depressieve mensen plegen geen zelfmoord in hun depressieve fase. Zij doen dat in hun manische fase.
Wat is dit trouwens voor onzin?
op 16 04 2008 schreef Piet:
Fadin, mijn eigen privedeskundige (handig als je zo verknipt bent als ik) laat me net via MSN weten dat zelfmoord in de manische fase wel voorkomt maar 'niet zo waarschijnlijk' is. Maar dat doet er weinig toe, punt was dat je niet bipolair wordt omdat je ouders je verkeerd hebben behandeld. Het is hoofdzakelijk genetisch. Jouw universele verklaring wordt daarmee steeds onwaarschijnlijker.
Met die '15 minutes of fame' zei ik het al: Het was van voorbijgaande aard en min of meer toevallig. Ik ben geen BN-er zoals Hassnae of Hafid maar ik kan nu wel een beetje meepraten over de media.
op 16 04 2008 schreef Tjerk:
Ansje: "Overigens vind ik in deze discussie wel interessant dat het nou juist onze Tjerk is die hier zo fel (re)ageert. Tjerk niet alleen vrouwenhater maar ook een probleempje met autoriteit.
wat zou dáár nou toch achter zitten."
Vrouwenhaat is de duiding die jij er aan geeft, Ansje. Ik zelf beleef dat niet zo.
Verder maak jij van een probleem met argumentatief beroep op autoriteiten een autoriteitsprobleem. Maar dat zijn twee verschillende dingen.
Ik kan het bovendien ook omdraaien. In beide discussies ben jij het die geprikkeld reageert op mijn inbreng. Kennelijk heb ik je op de een of andere manier geraakt/ voel je je door mijn tirade aangesproken of afgeserveerd.
Fadin: het probleem is dat je deze zaken als absoluut, altijd oorzakelijk voorkomend etc. naar de ouders leidt. Dat is wat kort door de bocht. Daarnaast is het ook mogelijk huiskamers in te richten zonder hulp van derden... drugs kunnen helpen, of gewoon veel levenservaring. In theorie kan een therapeut ook helpen, maar aangezien tachtig of meer procent van iedere beroepsgroep bestaat uit incompetente idioten, zal dat voor therapeuten ook wel gelden.
Zelf heb ik een aantal jaren uitstekende therapie gehad. Bij de eerste sessie vroeg ik: "Moet ik het niet over mijn ouders hebben?"
De therapeut vroeg: "Wil je dat dan?"
Ik: "Nee!"
Dus we hebben jarenlang over alles gesproken, maar niet over mijn ouders.
Tjerk pas op want ik ga weer aan een "autoriteit" refereren. Asthmalijder Marcel Proust schreef in "Brief aan mijn moeder": Want ik wil liever aanvallen krijgen en jou behagen dan dat ik jou mishaag en niets heb". De waarheid maakt vrij, maar eerst doet ze pijn. De relatie met onze moeder is de moeder van al onze relaties.
Ow, man, wat een kouwegrondgeleuter. Ja, de relatie met onze levensgever is de eerste relatie in ons leven, en daar doen we onze eerste ervaringen met relaties op. Nou én? Zo bijzonder is dat toch allemaal niet?
Om nieuw misverstand te vorkomen: Het woord waarheid gebruik ik niet in metafysische zin. Het is onze subjectieve waarheid en heeft betrekking op iemands individuele concrete leven.
Lagonda, Je zou "Momo" van Hafid eens kunnen gaan lezen. Oei, sorry weer een "autoriteit"genoemd.
op 16 04 2008 schreef Dennis L.:
Hassnae,
Ik ervoer precies hetzelfde en dat terwijl het mijn broer niet is. Neem het niet mee naar bed.
"Het vasthouden aan haat is als het vasthouden van een heet stuk steenkool, met de intentie om het tegen iemand aan te gooien; jij bent degene die zich brandt." Boeddha
op 16 04 2008 schreef René:
Fadin, ik zou het wel stoer vinden als je op Maroc.nl te bestemder plaatse deze vraag gaat posten: 'Zou iemand die als kind door zijn ouders is gerespecteerd in plaats van te zijn vernederd, behoefte hebben om een persoon die hem nooit een haar heeft gekrenkt, een "vuile tering hond" te noemen die "een schop voor zijn bek" verdient?' En: 'Zou iemand die als kind door zijn ouders is gerespecteerd [et cetera], behoefte hebben om instemmend te reageren op een dergelijke uiting van agressie?' 't Is maar een gedachte, Miller contra Mohammed, een mooie pedagogische uitdaging voor een jonge geestbevrijder met ambities.
Aad, wat een onzin ('dat het misverstand vooral...'). Misverstand? En het probleem was volgens jou dat Hafid niet op zijn gemak was? Kijk de uitzending nog eens terug. Sophie Hilbrand stelde de vraag 'Ben je nuchter' totaal onverwacht, als een goed voorbereide hinderlaag, pal na de nogal onschuldige vraag 'Hoor jij bij die vier miljoen gelukszoekers'. Het was de beet van een afgerichte adder. Dat Hafid in die zin de regie nam, dat hij Hilbrand wees op de brutaliteit van haar vraag, lijkt mij in dergelijke omstandigheden zo'n beetje het hoogst haalbare. Maar jij hebt kennelijk, anders dan ik, ervaring met het naar je hand zetten van tv-uitzendingen waar je gast bent: vertel!
@ René keer het maar om: Misverstand dat Bouazza bezopen zou zijn geweest, Hafid nam de regie helemaal niet over en kwam juist niet goed uit de verf. Sowieso meteen al zo in de verdediging gaan (wat een brutale vraag, bij BNN !) is meteen al een verloren zaak. Wel met je eens dat Sophie een gerichte aanval uitvoerde.
En inderdaad is het mij bij geen enkele tv-uitzending waar ik te gast was overkomen dat ik de boel niet naar mijn hand kon zetten.
Rene, Je slaat de spijker op zijn kop! Lees op internet "The wellsprings of horror" Alice Miller 2001: "Whoever they are and however dreadful their crimes, deep down inside every dictator, massmurderer, terrorist, cowers the humiliated child that has only syrvived through the complete and utter denial of its feelings of helplessness. Zie ook Lloyd deMause: "The childhoodorigens of terrorism".
Tja lagonda, Een boek of artikel grondig lezen vergt enige inspanning, hoewel "Momo" toch zonder al te veel moeite te lezen moet zijn? Uit "The childhood origens of terrorism: From childhood, Islamists terrorists have been taught to kill the part of themselves - and, by projection, others - that is selfish and wants personal pleasures and freedom. It is in the terror-filled homes - not just later in the terrorist trainingcamps - that they first learn to be martyrs and to die for Allah".
Sikbock, je hebt goed naar Wendy van Dijk geluisterd. In hetzelde problematische gezin heeeft niet ieder kind dezelfde functie / wordt niet elk kind op dezefde wijze door de ouders gebruikt.
op 17 04 2008 schreef Sikbock:
Ik heb die uitzending helemaal niet gezien Fadin..( geen tijd etc)
Mij gaat het erom of je theorie voorspellende waarde heeft. Zo niet, dan is ie nutteloos..
Ik ben toch maar eens gaan kijken op maroc.nl. en wordt niet vrolijk van sommige commentaren maar Frontaal naakt geeft sterk beschaafd tegengas. Opvallend dat door de site een citaat van Goethe wordt gebruikt als ondersteuning van Mohammed. Over Volaires "Le fanatisme ou Mohammed le prophete" lees ik niets.
Er hoeft niet per se iets dwars te zitten, beste Tjerk om te benoemen wat ik je zie doen.
Maar ik wil je best even uitleggen dat ik als vrouw, een (naar mijn idee gezonde) afkeer heb van vrouwenhaters en de manier waarop ze dat uiten. U snap?
Ik ben toch maar eens gaan kijken op maroc.nl. en wordt niet vrolijk van sommige commentaren
Het is de thuisbasis van een hermetisch gesloten, enorm naargeestige gemeenschap van hooligans die vooral druk is met wijzen naar de ander: die discrimineert ons, hij is een verrader, zij is een heks en een hoer, hij is geen goede moslim. Zelfkritiek komt in de vocabulaire van de heren en een enkele dame niet voor, alles is de schuld van iemand anders.
Onder hen Mohamed Jabri, die van het anti-homomanifest, een uitzonderlijk agressieve troglodiet die tegenwoordig in de weer is met zijn stichting die iedereen, die iets lelijks over de islam zegt, aangeeft bij het Openbaar Ministerie. Discussieren kunnen ze niet, alles wordt beantwoord met scheldpartijen, verdachtmakingen en kinderachtige afleidingsmanoeuvres: en de katholieke priesters dan? En Jezus dan? Hun doen het ook!
Marokkanen die geen blinde haat etaleren tegen alles wat Nederlandsis, doen dat in hun ogen voor 'witte schouderklopjes' en ze prostitueren zich uiteraard. Je dient je te gedragen als een voorgeprogrammeerde Marokkaan, trouw aan Blut und Boden, en wie dat niet doet, wordt belasterd en gedemoniseerd en zijn familie erbij.
Let alleen al op hun beeldtaal, die komt rechtstreeks uit de woestijn, alsof ze daar als nomaden zwerven, voortdurend onder aanval van vijanden. Alsof die vijanden ze niet voorzien van uitkeringen, subsidies en de magere retoriek waarvan ze zich voortdurend bedienen: 'xenofoob!' 'racistisch!' Je bent al 'xenofoob' als je vaststelt dat Nederland een paradijs is voor de verongelijkte allochtoon.
Ik zou zeggen: als je zo'n hekel aan Nederland en Nederlanders hebt, rot lekker op naar Marokko en zet daar je grote scheur open. Hang dáár de Malcolm X uit, kijken door wie je dan allemaal wordt gesubsidieerd en geaccommodeerd.
Over Volaires "Le fanatisme ou Mohammed le prophete" lees ik niets.
In de discussie over de islam doet iederéén aan cherry-picking. Het is net de Koude Oorlog, waarin niemand je vertelde hoe het precies zat, door een compleet beeld te geven.
Omdat dan voor iedereen duidelijk is of kan zijn dat ik heb geprobeerd te praten, dat ik altijd probeer te praten en dat ik beschaafd ben en hullie niet.
Bovendien: ik denk dat er heus lezers zijn op dat forum die inzien dat de vaste bezoekers daar niet discussieren op basis van argumenten, maar op basis van scheldpartijen en verdachtmakingen. Je wordt daar als gesprekspartner voortdurend in de verdediging gedwongen. Het is nooit vergeefse moeite om ze daarmee te confronteren.
op 17 04 2008 schreef Hafid:
Aad,
Als bij de voorbespreking mij duidelijk te kennen wordt gegeven dat de eerste vraag zal bestaan uit mijn visie op het succes van boeken zoals The secret (dat ik ook nog heb gelezen, blushes of mea culpa, om V.N. te citeren), zodat ik alvast een antwoord kan voorbereiden en ik heb het antwoord al klaar en terwijl Katja mij dezelfde vraag wil stellen, maar plotsklaps wordt onderbroken door Sophie (over wier begroeting van mij ik niets zal zeggen, want ik heb mijn fatsoen), hoe kan ik de regie dan overnemen? Ik was overrompeld, ja. Als ik wél had gedronken, was ik veel gevatter geweest.
Het ironische is dat in 2003 na mijn optreden bij Zomergasten mij juist het tegenovergestelde werd verweten. Peter van Ingen had mij op het hart gedrukt nuchter te verschijnen en mijn toenmalige vriendin heeft erop toegezien dat ik niet meer dan twee 'gouden rakkers' tot mij nam gedurende de dag. Verbaasd door mijn gestatamel aan het begin van het programma (ik was ook zenuwachtig natuurlijk), schreéf zowel het Parool als VN over mijn aanvankelijk gehakkel. VN had zelfs een kort interviewtje met mij: hoe kon het dat iemand die op papier zo'n taalvirtuoos was (niet mijn woorden!), in werkelijkheid stotterde? En als bekend middelengebruiker, waarom had ik dan niets ot mij genomen om juist rustig te worden? Toen ik meldde dat ik gewoon een, inmijn ogen, wijze raad van Peter van Ingen had opgevolgd, begon hij kritiek te krijgen dat hij zich te veel met zijn gasten bemoeide.
Vreemd, die veronderstelling dat een taalvirtuoos ook een goed spreker zou moeten zijn. Het lijkt mij eerder andersom. Iemand die schrijft denkt eerst na, een tv-prater heeft daar nauwelijks de tijd voor, en al zeker niet in zo'n BNN setting-met-rondborstige-uilskuikens.
VN, nu hij toch ter spraken komt, sprak ook niet graag, hij las voor of deed interviews schriftelijk.
op 17 04 2008 schreef Hafid:
I think like a genius, I write like a distinguished author, and I speak like a child. Dixit V.N.
Mijn laatste interviews heb ik ook via mail gedaan: ideaal. Helaas willen de meeste interviewers de 'sfeer opsnuiven', je lichaamstaal vorsen en dingen opschrijven als: 'De auteur neemt nog een slokje bier, trekt aan zijn sigaret en zegt dan...'; vooral 'grijnst' is favoriet.
Nou ik vond het wel charmant. Bij m'n volgende vakantie neem ik wat van je mee. Men zegt dat blinden beter gaan horen. Misschien gaat iemand die niet kan lullen ook wel beter schrijven. Ben benieuwd.
Oplichters kunnen heel goed praten. Je moet altijd extra uit kijken voor mensen met te veel sociale vaardigheden.
Ik begin inderdaad steeds minder de waarde in te zien van interviews bij iemand thuis. Ondernemers moet je wel in hun bedrijf interviewen, als het kan. Maar wetenschappers en schrijvers en politici en dat soort tuig hoef je niet thuis op te zoeken. Ik wil meer interviews per mail doen. Kan ik het artikel gewoon bij elkaar plakken en knippen, en het zal dan ook meer over de inhoud gaan.
Aan de andere kant, ik interviewde laatst striptekenaar Michiel de Jong voor Stripschrift, en daarbij was het wel goed dat ik zag hoe hij woonde, dat heb ik een belangrijke rol gegeven in het artikel.
Ik heb Hafid ook eens bij hem thuis geïnterviewd, het was onze eerste kennismaking. Ik wilde hem graag eens ontmoeten, dus het interview was daarvoor gewoon een excuus, het was niet om de sfeer op te snuiven. Kijken of ik ook ergens heb geschreven dat hij iets 'grijnsde'.
Daarnaast - ik heb de uitzending nogmaals bekeken (vanaf het moment dat Hafid in beeld komt, er zijn grenzen aan mijn masochisme) en denk nu "word ik nou gek of wat?" - want het is IMHO niet Sophie, maar Katja die "de deur openzet" wanneer ze voor het eerst het woord tot Hafid richt en begint over "drinken als je niet zou kunnen schrijven / je bent sowieso een stevige innemer is het niet?" (of woorden van gelijke strekking)
Daarna komt Hafid terug met "Maar ik ben onder behandeling" en zit heel TV kijkend Nederland op het puntje van de stoel te kijken naar iemand die op TV zo slecht uit z'n woorden komt dat ie haast wel dronken lijkt (en dat is natuurlijk tamelijk ongelukkig wanneer het onderwerp op dat moment de troost der alcohol en de verleiding der schone letteren is of andersom...)
Sophie ondertussen lijkt te denken "Ik wil een arabische dichter, ik wil een arabische dichter - schreef iemand voor mij maar eens de Rubaiyat..." (Maar dat kan d'r natuurlijk ook zo ingemonteerd zijn)
Raadselachtig vind ik het.
op 17 04 2008 schreef Hafid:
Behalve natuurlijk als het gaat om een mooie interviewster. Dan vind ik een vraaggesprek via mail toch een bepaalde afstand scheppen, die het interview geen goed doet. Ja, dan wil ik wel wat afgrijnzen.
op 17 04 2008 schreef Hafid:
Theo,
Vladimir Nabokov.
En (zucht) het bewuste voorval vindt plaats helemaal aan het begin van de show als de gasten worden voorgesteld.Herman en ik komen pas na de korte ingelaste filmpjes aan tafel zitten - twintig minuten na een ínterview met Wendy. Nu houd ik erover op.
En de ruba'iyat vormen een Perzisch en niet Arabisch literair genre.
O, dat was ik vergeten, kruidnagel. Maar ik weet niet of dat helpt, want volgens mij is het het geweld, waarmee die kiezen uit mijn kaak werden gewrikt. De pijn trekt van mijn kaak naar een bepaalde plek in mijn achterhoofd, en naar mijn rechteroor. Het zeurt maar door.
Opium moet ik nu even niet doen, want nog een lange werkdag vor de boeg. Vorige keer heb ik er enorm intens van gedroomd. Of had ik dat al verteld?
Dat is een teken van zenuwpijn en opium is daar uitermate geschikt voor. Bij gebruik van een kleine dosis betreed je niet meteen het domein van Kubla Khan verzeker ik je.
Als dat het probleem is, bij mij hielp een kruidnagel in het 'gat' inderdaad uitstekend. Ik ben niet zo'n fan van alternatieve behandelingen, maar dit is blijkbaar geen bakerpraatje.
op 17 04 2008 schreef Ansje:
Diclofenac werkt ook heel aardig tegen alle pijntjes in en aan het hoofd.
Je krijgt alle helse pijnen wel lekker op een rijtje, Peter. Eerst een acute niersteen, en nou weer dit. Niet best. Nu nog een fijne darminvaginatie, en het feest is compleet.
